خطیب جمعه شیراز: دیوان محاسبات کشور تاکنون گام‌های ارزشمندی برداشته است

نماز جمعه هفتم آذر ماه ۱۴۰۴ سومین حرم اهل بیت (ع) در ایران اسلامی به امامت آیت الله دژکام و با حضور اقشار مختلف مردم شریف شیراز برگزار شد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری فارس به روز ، متن کامل خطبه‌های نماز جمعه شیراز به شرح زیر است:

خطبه اول
بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
پیش از هر سخنی، خودم و همه‌ی شما برادران و خواهران ایمانی را به تقوا، پرهیزکاری و خداترسی توصیه می‌کنم. اگر عزت و عظمت دنیا، آبروی آخرت و پیروزی بر دشمن را می‌خواهید، تقوا را مدنظر قرار دهید؛ زیرا همه‌ی خیرات و برکات، در سایه‌ی تقوا برای انسان حاصل می‌شود.
حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) در خطبه‌ی ۱۹۳ نهج‌البلاغه می‌فرمایند “فَالْمُتَّقُونَ فِیهَا هُمْ أَهْلُ الْفَضَائِلِ؛ مَنْطِقُهُمُ الصَّوَابُ وَ مَلْبَسُهُمُ الاِقْتِصَادُ وَ مَشْیُهُمُ التَّوَاضُعُ”.
چند هفته است که درباره‌ی این خطبه‌ی نورانی سخن گفته‌ایم. حضرت در این بیان گهربار فرموده اند در این دنیایی که خدای متعال با عظمت آفریده و انسان را با قدرت عقل و اختیار خلق کرده است، انسان می‌تواند میان خوب و بد انتخاب کند. آنان که اهل تقوا هستند، همه‌ی فضائل و خوبی‌ها را برای خود کسب می‌کنند؛ زیرا فضیلت، تنها در اختیار متقیان است و هیچ فضیلتی در دست غیرِ پرهیزگاران نیست.
حضرت علی(ع) در این خطبه، ویژگی‌ها و فضیلت‌های افراد باتقوا را برمی‌شمارد؛ نخست آن‌که سخنشان راست و درست است. در هفته‌های گذشته درباره‌ی این فضیلت نکاتی را تقدیم حضور شما کردم.
در فضیلت دوم می‌فرمایند “مَلْبَسُهُمُ الاِقْتِصَادُ”، یعنی انسان باتقوا در لباس پوشیدن میانه‌رو است و حتی لباس او فریاد می‌زند که اهل تقواست.
ما به‌طور ناخودآگاه از روی لباس افراد قضاوت می‌کنیم. در خیابان، نخستین چیزی که درباره‌ی شخصیت افراد با ما سخن می‌گوید، پوشش آن‌هاست؛ اینکه چه پوشیده‌اند و چگونه پوشیده‌اند. هرچند استثناهایی وجود دارد، اما اصلِ قضیه همین است. لباس هر کس پیام می‌دهد که او انسانی باوقار و وزین است یا نه، بی‌آنکه سخنی ردوبدل شده باشد. این میانه‌روی در پوشش، که ابعاد گوناگونی دارد، موضوعی بسیار مهم است و جامعه‌ی اهلِ تقوا باید برای آن برنامه‌ریزی کند.
بنده بارها در خطبه‌ها درباره‌ی این بیان نورانی امیرالمؤمنین(ع) سخن گفته‌ام. یکی از نگاه‌ها به این خطبه، نگاهِ فردی است؛ یعنی هر کس می‌تواند و باید رفتار خود را از نظر گفتار، پوشش و راه رفتن کنترل کند. اما در این نوبت، می‌خواهم به جنبه‌ی اجتماعیِ این خطبه بپردازم؛ اینکه مدیران و مسئولان جامعه چه وظایفی دارند تا زمینه‌ی تحقق تقوا در جامعه فراهم شود و شهر و کشورِ اهل تقوا شکل گیرد.
امروزه، روزگار ما روزگاری شده که در برابر متقین، فاسدان و کفار با برنامه‌ریزی‌های گسترده می‌کوشند سبک زندگی ما را تغییر دهند. اگر مدیران سیاسی، اجرایی، اجتماعی و فرهنگی ما بگویند «به ما ارتباطی ندارد و هر کس مسئول خودش است»، نتیجه همین می‌شود که دشمن سبک زندگی و پوشش ما را به نفع خود تغییر دهد. بنابراین، وظیفه‌ی مدیران است که به مردم کمک کنند تا لباس، رفتار و سبک زندگی خود را چنان تنظیم کنند که خدای متعال از آنان راضی باشد؛ زیرا مردم به‌تنهایی نمی‌توانند در برابر موج فساد و تهاجم فرهنگیِ غربی مقاومت کنند. اگر از این زاویه‌ بخواهیم به “مَلْبَسُهُمُ الاِقْتِصَادُ” بنگریم، باید ببینیم چه اقدامات عملی باید انجام شود؟
در جلد ششم کتاب شریف “کافی”، که به موضوع لباس اختصاص دارد، احادیث فراوانی درباره‌ی پوشش انسان آمده است. از کلاه سر تا کفش پا، از منظر تقوا، دین، و ارزش‌های انسانی، چارچوب‌هایی دارد که علما و بزرگان در همین کتاب معرفی کرده‌اند. این جلد ۲۷ باب دارد و هر باب به بخشی خاص از لباس پرداخته است: اندازه و بلندی، کوتاهی، گشادی، رنگ، قیمت، جنس لباس، و پیام‌هایی که پوشش انسان به اطرافیان منتقل می‌کند.
در این کتاب نقل شده که امام صادق(ع) را یکی از فرماندهان بنی‌عباس از مدینه به بغداد فراخواند. در نزدیکی محل دیدار، حضرت لباس خود را تغییر دادند و هنگامی که خلیفه عباسی ایشان را دید، گفت لباس انبیاء را پوشیده‌ای». آری، لباس سخن می‌گوید.
در مجامع سیاسی و دیپلماسی نیز لباس‌ها پیام دارند. انسان، برخلاف حیوان، با زبان و با پوشش خود سخن می‌گوید. آیا لباس‌هایی داریم که پوشیدنشان حرام است؟ بله، در همین کتاب، درباره‌ی پوشش‌های حرام و مکروه نیز بحث شده است.
اگر درباره‌ی «مَلْبَسُهُمُ الاِقْتِصَادُ» این همه گفت‌وگو و روایت داریم، باید فکری اساسی کنیم. مردمِ عزیزِ ما اگر قصد دارند جهاتِ تقوا را در زندگی رعایت کنند، نیاز دارند مجموعه‌هایی هدایتگر و پشتیبان داشته باشند؛ تا وقتی برای خرید لباس به بازار می‌روند، تولیدکننده، هنرمند و تاجر نیز به این بیندیشند که لباس باید پیام تقوا داشته باشد.
چندی پیش در جلسه‌ای فرهنگی، مدیرکل محترم ارشاد گفتند کارگروه «مد و لباس» داریم اما چند سال است فعال نشده است. اطلاع یافتم که شهر شیراز، به‌عنوان مرکز هنر و صنعت در ایران، مرکز این کارگروه تعیین شده است. به همین جهت خدمت استاندار محترم عرض کردم که باید این کارگروه را فعال کنیم.
می‌توانیم جشنواره‌ی لباس فجر داشته باشیم، همان‌گونه که جشنواره‌ی فیلم فجر داریم. چه پیامی زیباتر از این برای دنیا؟ که انقلاب اسلامی، لباس انسان‌های بافضیلت و متقی را به عنوان نماد هنر و ایمان معرفی کند. زمینه‌ی این کار تا حدی فراهم شده، اما کار هنوز بر زمین مانده است و لازم است همه دست به دست هم دهیم.
وزارت ارشاد باید در این زمینه گام بردارد اما صفر تا صد کار بر عهده این وزارت خانه نیست و وزیر محترم صنعت و تجارت نیز باید برنامه‌ریزی کند؛ زیرا لباس، تنها کار هنری نیست، بلکه کار صنعتی و تجاری نیز هست.
در همین شیراز، یکی از روحانیان جوان جلسه‌ای با تولیدکنندگان لباس تشکیل داد و بنده نیز حضور یافتم. بیش از دویست شرکت تولیدی نماینده داشتند. اگر از این مجموعه‌ها حمایت شود، آیا نمی‌توانیم پیام تقوا را در صنعت پوشاک ایران و حتی در خارج از کشور منتشر کنیم؟ اگر کالای شیراز با برند کالای اهل تقوا شناخته شود، «مَلْبَسُهُمُ الاِقْتِصَادُ» در عمل محقق می‌شود.
در آن جلسه، موضوع بحث بازاریابی در کشورهای دیگر بود. این تولیدکنندگان فعال‌اند، اما نیازمند حمایت‌اند. خواهش بنده از اداره‌ی کل صنعت، معدن و تجارت این است که از آنان پشتیبانی کند، و از اداره‌ی کل ارشاد می‌خواهم کارگروه مدِ موقرِ شیرازی را راه‌اندازی نماید.
همچنین از مردم عزیز خواهش دارم که از تولیدکنندگان، هنرمندان و تاجران داخلی حمایت کنند؛ تا لباس‌های خوب و مطابق ارزش‌های اسلامی، در همینجا مشتری داشته باشد و سپس بتواند راهی بازارهای جهانی شود.
اگر خواستار عزت و آبادانی کشور هستیم، نباید اجازه دهیم کالاهای خارجی از ترکیه یا کشورهای دیگر، تولید ملی ما را از میدان به در کنند؛ زیرا این بی‌تقوایی است. وقتی تولیدکننده‌ی داخلی ورشکست می‌شود و ما جنس بیگانه می‌خریم، در حقیقت به اقتصاد و فرهنگ خود ضربه زده‌ایم.
امیدوارم در ماه‌های آینده، مدیران محترم پیش از خطبه‌ها گزارشی از اقدامات خود در این زمینه ارائه کنند. میدان را در دست بگیرید، زیرا نگاه دنیا به شماست.
چنان‌که رهبر معظم انقلاب در سخنرانی شب گذشته فرمودند، آمریکا ضرر کرده و ما پیروز میدان هستیم. در همه عرصه‌ها باید آمریکا و دشمنان بفهمند که دوران سلطه‌ی آنان به پایان رسیده و رو به افول هستند و اکنون نوبتِ عزت و عظمتِ مسلمانان است. شما مردم شریف، بافرهنگ، اصیل و سربلند استان فارس، باید در این مسیر نقش‌آفرینی و میدان‌داری کنید.

خطبه دوم
بار دیگر، خودم و همه‌ی شما برادران و خواهران ایمانی را به تقوا و پرهیزکاری توصیه می‌کنم.
در خطبه‌ی دوم، در آغاز سخن، روز هفتم آذر، روز نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران را گرامی می‌داریم؛ روزِ افتخارآفرینی و عزت‌مندی ارتشیان دلیر، به‌ویژه افسران سربلند و شجاعِ فعال در نیروی دریایی. این روز خجسته را به همه‌ی عزیزان نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران و به ملت بزرگ ایران تبریک می‌گویم و افتخارآفرینی این دلیرمردان را می‌ستایم.
از روزی که شجاعت، مردانگی و شهادت‌طلبی دریادلان ما در ناوچه‌ی پیکان آغاز شد، تا امروز که به لطف خداوند، ناوچه‌ها و ناوهای اقیانوس‌پیمای جمهوری اسلامی ایران با دریاسالاری خردمندانه‌ی این عزیزان، تمامی دریاها و اقیانوس‌ها را پیموده‌اند و سرافرازانه به ساحل وطن بازگشته‌اند، دوره‌ای پر از اقتدار، عزت و افتخار رقم خورده است که شایسته‌ی سپاس و قدردانی است.
اگر امروز سخن از تجارت بین‌المللی و صادرات کالا به سراسر جهان می‌گوییم، همه‌ی تجار ایرانی دلگرم‌اند که در گوشه‌گوشه‌ی اقیانوس‌ها و دریای جهان، نیروی دریایی مقتدر ایران حضوری باشکوه دارد. کشتی‌ای که از این سرزمین بارگیری شود و در هر بندری پهلو گیرد، هیچ کس جرأت تعرض یا تهدید به خود نمی‌دهد؛ چرا که امنیتِ تجارتِ دریایی ایران، امروز با همت نیروی دریایی ارتش تأمین شده است، و این یعنی ظهور قدرتی نو در عرصه‌ی جهانی. از زحمات و تلاش‌های این عزیزان تقدیر و از جان باختگان نیروی دریایی با احترام یاد می‌کنیم و برای فرماندهان و پرسنل گران‌قدر آن، عزت و سربلندی روزافزون آرزو داریم.
نکته‌ی دیگر آنکه، روز دوشنبه‌ی پیش‌رو، دهم آذر، روز مجلس شورای اسلامی است. شایسته است نمایندگان محترم، خود بیش و پیش از دیگران، برای این روز برنامه‌ریزی کنند؛ زیرا نقش مجلس در نظام حکمرانی کشور نقشی بسیار تعیین‌کننده است. وظیفه‌ی نمایندگان آن است که بیندیشند کدام بخش‌ها از حکمرانی خوب عمل کرده و کدام بخش‌ها نیازمند تقویت است.
خوشبختانه، هیئت‌رئیسه‌ی مجلس در بُعد نظارتی، حرکت خوبی آغاز کرده است؛ یعنی مجلس، افزون بر قانون‌گذاری، باید ناظر بر حسن اجرای قوانین نیز باشد. این بعد نیازمند تقویت بیشتر است.
دیوان محاسبات کشور تاکنون گام‌های ارزشمندی برداشته، اما بررسی‌های آن عمدتاً پیرامون اعداد و ارقام و صحت بودجه‌هاست؛ هرچند لازم و مفید است، اما کافی نیست. بُعد دیگری باید مورد توجه قرار گیرد، و آن بررسی اثربخشی بودجه‌هاست؛ یعنی باید دید هزینه‌هایی که انجام می‌شود، واقعاً به نتایج و اهداف قانون‌گذار منجر شده یا خیر؟

در این زمینه، گفت‌وگوهایی با مسئولان عالی‌رتبه‌ی مجلس و دیوان محاسبات صورت گرفته است. طبق مواد (۱) و (۲) قانون دیوان محاسبات، هدف نهایی ارزشیابی عملکرد، اطمینان از تحقق اهداف قانون‌گذار است.
اخیراً مرکز پژوهش‌های مجلس نیز به این موضوع توجه کرده، اما این تنها آغاز مسیر است. اگر در برنامه‌های توسعه‌ی پنجم و ششم این مسئله جدی‌تر گرفته می‌شد، امروز میزان پیشرفت کشور بسیار بیش از وضعیت فعلی بود. امیدواریم مجلس با جدیت این جهت را دنبال کند و بُعد نظارتی آن، اثر ملموسی در معیشت مردم، رشد و توسعه‌ی کشور داشته باشد.
سخن پایانی بنده: هفته‌ی گذشته، هفته‌ی بسیج بود. رهبر معظم انقلاب اسلامی در پایان آن هفته، در سخنرانی مفصل خود، معنا و مفهوم بسیج و عرصه‌های گوناگون فعالیت بسیجیان را تبیین کردند. ایشان فرمودند:
هرکس با ایمان، انگیزه و همت عمل کند، بسیجی است.
این تعریف دقیق و متناسب با نیازهای امروز جامعه است. ما به همه‌ی عزیزان بسیجی، هفته‌ی بسیج را تبریک می‌گوییم و از خداوند توفیق می‌خواهیم که همه‌ی ما در شمار بسیجیان راستین باشیم؛ چنان‌که امام (ره) فرمودند: «روز قیامت با بسیجیان محشور خواهم شد.»
کسی که با ایمان، انگیزه و همت عمل کند، در قیامت چهره‌ای نورانی خواهد داشت. این تعریف از بسیجی بودن، الگویی است که باید آن را دنبال کنیم. ملت ما سراسر بسیجی است؛ باید دید در کدام عرصه‌ها می‌توانیم بیش از امروز در فعالیت بسیجی نقش‌آفرینی کنیم.
به مناسبت ماه آذر، که با یاد دانشجویان و روز دانشجو و روز پژوهش همراه است، عرض می‌کنم نقش بسیج دانشجویی، بسیج اساتید و بسیج طلاب باید، بر اساس فرمایشات اخیر رهبر انقلاب، بسیار پررنگ‌تر شود.
در آغاز هفته‌ی جاری، در جمع بسیجیان عرض کردم: این اقشار می‌توانند در عرصه‌های مورد نیاز نظام حضور گسترده‌تری داشته باشند و نقش‌آفرینی کنند. مجموع تلاش‌های این گروه‌ها را می‌توان «بسیج علمی» نام نهاد.
سالروز شهادت شهید شهریاری و شهید فخری‌زاده نیز در همین ایام است؛ دو دانشمند بسیجی که با ایمان و تلاش علمی خود در راه اسلام جان دادند. دیدن چهره‌های این شهیدان باید انگیزه‌ی خدمت و تلاش علمی را در ما تقویت کند تا هر دانشجو و طلبه‌ای، هرگاه می‌بیند کاری در راستای نیاز نظام می‌تواند انجام دهد، از آن فروگذار نکند.
دانشجویان در گروه‌های جهادی فعالیت‌های ارزشمندی دارند و از آن تقدیر می‌کنیم، اما آنان باید بیش از پیش در عرصه‌ی علمی نیز نقش‌آفرینی کنند و این نکته را فراموش نسازند. اساتید محترم نیز در این مسیر باید فعال‌تر باشند.
اگر اساتید و پژوهشگران، قانون برنامه‌ی هفتم را مطالعه کنند و آن بخش‌هایی را که با تخصص‌شان مرتبط است استخراج نمایند و در جهت تحقق آن‌ها به نظام کمک کنند، خدمت بزرگی به کشور انجام داده‌اند. برنامه‌ی هفتم توسعه، دارای ۲۲ عرصه است که هرکدام تخصص ویژه‌ای می‌طلبد و نخستین آن‌ها رشد اقتصادی و افزایش بهره‌وری است.
اهل علم می‌توانند در این زمینه نقش‌آفرینی جدی داشته باشند. اگر اندیشه‌ی استاد، طلبه و دانشجوی ما معطوف شود به اینکه بهره‌وری را در تولید، نیروی انسانی و مدیریت امکانات افزایش دهد، می‌توانیم از نیروهای فرهیخته‌ی کشور انتظار دستاوردهای بزرگ‌تری داشته باشیم و آنان با جهاد علمی و تخصصی خود در عرصه‌ی نیازهای نظام حضور یابند و ان‌شاءالله آنچه لازم است در این زمینه انجام دهند.
نکته پایانی اینکه گاهی مطالبی را خدمت مردم و مسئولان عرض می‌کنیم اما پاسخ درخوری دریافت نمی‌کنیم. این سخنان از سر دلسوزی مطرح می‌شود و امید داریم که نتیجه‌ی نیکو و عملی از آن حاصل گردد.
انتهای پیام/