معلولیت محدودیت نیست/ سختی ها و مشکلات از زبان بانوی پاراتیرانداز استان فارسی

زهرا یاوریان نوجوان استان فارسی که بیش از سه سال است فعالیت خود را در رشته تیراندازی شروع کرده است از سختی ها و مشکلات راه رسیدن به اهداف خود می گوید.
به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی ورزش در پارس، همه ما جمله معلولیت محدودیت نیست را بارها شنیده ایم و دیده ایم که برخی از معلولین چگونه از این شرایط خود استفاده کرده اند و دست از تلاش برنداشته اند تا به اهداف خود رسیده اند. اکنون سختی ها و مشکلات این کار را از زبان نوجوان استان فارسی بیان می کنیم.

ابتدا خود را معرفی کنید و بگویید از چه سالی فعالیت خود را آغاز کرده اید؟
زهرا یاوریان هستم عضو تیم ملی تیراندازی معلولین و جانبازان، از سال ۹۶ فعالیت خود را در این رشته آغاز کرده ام.
دلیل علاقه، انتخاب و مشوق شما به این رشته چه بود؟
یکی از دلایل علاقه من به این رشته خانم ساره جوانمردی بودند که به عنوان یک الگو برای من هستند، اوایل به خاطر شرایطی که داشتم نمی‌توانستم تیراندازی کنم اما از زمانی که خانم جوانمردی سالن خود را افتتاح کردند من تمریناتم را زیر نظر ایشان آغاز کردم و حس خیلی خوبی از اینکه در کنار الگوی خود فعالیت می کردم و رسیدن به خواسته ام داشتم. دلیل دیگری که مرا به سمت این رشته هدایت کرد علاقه من به پلیس شدن بود اما به خاطر شرایطی که داشتم نمی‌توانستم در این رشته تحصیل کنم و این شد که رشته تیراندازی را انتخاب کردم.

از ابتدای فعالیت خود مربی داشته اید؟

از روز اول زیر نظر خانم جوانمردی فعالیت کردم و از زمانی که ایشان سالن خود را تعطیل کرده اند برای من در محل زندگی ام یک خط تیراندازی فراهم کردند تا بتوانم تمریناتم را ادامه بدهم و اکنون مربی ام آقای صولت هستند.

مشکلات و سختی هایی که تاکنون داشتید را بیان کنید؟

شرایط معلولیت شرایط خیلی سختی هست، بالاخره در هردوره ای دلم میخواست مانند دیگر هم سن و سالانم کارهایی که آنها انجام می دهند را من هم بتوانم انجام بدهم.
من ۱۸ سال است که روی پاهای خود راه نرفته ام اما با این شرایط جنگیدم و اکنون این اتفاق باعث رشد من شده است، گاهی می‌گویم شاید اگر در چنین موقعیتی نبودم آنقدر که الان تلاش می‌کنم سعی نمی کردم تا به اهدافم برسم.
تیراندازی  یک رشته  پرهزینه هست و هزینه ها را باید خودمان پرداخت کنیم البته اگر هزینه ای هم برای ما پرداخت شود باز هم کافی نیست، اما علیرغم تمامی مشکلات و سختی ها ابتدا کمک های خداوند و بعد پدر و مادرم که همراهم بودند و از خواسته های خود برای موفقیت من گذشتند و من از هردوی آنها تشکر می کنم.

حمایت های هیئت از شما به چه صورت هست؟

هیئت نیز آنچنان که باید حمایت نمی کند بالاخره هزینه مسابقات، رفت و آمد، خوابگاه و سایر چیزها است.
یک دوره ای من به صندلی نیاز داشتم و خانم جوانمردی به من خیلی کمک کردند و از ایشان نیز تشکر می کنم.

افتخاراتی که در طول این سه سال کسب کرده اید چه بوده است؟ 

در سال ۹۶ که فعالیت خود را در رشته تیراندازی آغاز کردم قهرمان مسابقات استانی فارس را کسب کردم.
در سال ۹۸ نیز در مسابقات استانی اصفهان و ساری مقام های اول را به دست آوردم.
در پنج مرحله مسابقات کشوری شرکت کردم و در مرحله آخر عضو تیم ملی شدم.

مسابقات پیش روی شما چه مسابقاتی است؟

مسابقات انتخابی جهت اعزام به مسابقات پارا آسیایی را پیش رو داریم که به دلیل شرایط ویروس کرونا زمان برگزاری هنوز مشخص نیست.
من تمرینات خود را آغاز کرده ام و امیدوار هستم تا بتوانم به این  مسابقات اعزام شوم و افتخار کسب کنم.

در دوران شیوع ویروس کرونا تمرینات خود را چگونه ادامه دادید؟

تیراندازی یک رشته ای است که باید به صورت مداوم تمرین کرد و من نیز از ابتدای شیوع این ویروس زیر نظر مربی بدنسازی، تیراندازی و روانشناس خود تمریناتم را با برنامه ریزی در خانه  ادامه دادم.

در پایان چه صحبتی دارید؟

این اتفاق و شرایط ممکن است برای هرکسی در زندگی پیش بیاید و من به خودم گفتم این اتفاق فرصتی بوده تا برای رسیدن به موفقیت  سعی و تلاش کنم. من دوست دارم قلب قهرمانی خیلی ها را بیدار کنم و بگویم که همه می توانند با تلاش و اراده به اهداف خود برسند، بالاخره تلاش هم کنیم باز هم مشکلات هستند اما قدرت ما باید بیشتر از این مشکلات باشد.
آدم ها قهرمان به دنیا نمی آیند بلکه از خود قهرمان می سازند.
انتهای پیام //
گفت و گو: لیلا رامش جان